Zorgzwaartebekostiging is méér dan een eerlijke manier om het beschikbare geld voor langdurige zorg met verblijf te verdelen. De ZZP-systematiek stelt de cliënt centraal en vergroot de transparantie in de zorgverlening. Door het geld naar zorgzwaarte te verdelen, zijn zorgaanbieders beter in staat op de vraag van de individuele cliënt in te gaan. De cliënt weet waar hij recht op heeft met zijn indicatie. Dit stimuleert het gesprek tussen zorgaanbieder en cliënt over de zorgverlening.
Grenzen
Er zijn natuurlijk grenzen aan wat een zorgaanbieder kan doen. Deze grenzen moeten voor medewerkers en (potentiële) cliënten helder zijn. De kaders voor de zorglevering legt de organisatie bijvoorbeeld vast in een productenboek en, als afgeleide daarvan, in een brochure voor cliënten en hun familie. De concrete afspraken met de individuele cliënt staan in het zorgplan. Dit plan wordt regelmatig geëvalueerd.
Omslag
De cultuur en de communicatie ondersteunen de meer formele processen in de organisatie. Zodat werken in antwoord op de vraag van de cliënt 'tussen de oren komt' bij de medewerkers. De omslag van aanbod- naar vraaggerichte zorg vereist een andere houding en andere competenties van medewerkers. Het vraagt ook om heldere communicatie met cliënten en personen/partijen rondom de cliënt. Zowel voordat de cliënt in een verblijfsinstelling komt wonen als daarna.